Η Αχειροποιητος Εικονα της Παναγιας Ιεροσολυμιτισσας

Translate

Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

Η θαυματουργή εικόνα της «Παναγίας της πραύνουσας καρδίας κακάς» Η μυροβλυσία της και τα συνεχόμενα θαύματά της


«Η ΑΠΑΛΥΝΟΥΣΑ ΤΑΣ ΣΚΛΗΡΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ»

Η ΜΥΡΟΒΛΥΤΙΣΣΑ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΡΩΣΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΤΗΣ ΑΠΑΛΥΣΑΣΗΣ ΤΑΣ ΣΚΛΗΡΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

«ΧΑΙΡΕ ΠΟΛΥΟΔΥΝΩΜΕΝΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΤΡΕΨΟΝ ΤΑΣ ΘΛΙΨΕΙΣ ΗΜΩΝ ΕΙΣ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΑΠΑΛΥΝΟΝ ΤΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΩΝ ΣΚΛΗΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ»

Η θαυματουργή εικόνα «Η Απαλύνουσα τας Σκληράς Καρδίας» έχει την χάρη να προστατεύει όποιον την επικαλείται, να σταματάει κάθε κακό που τον απειλεί όχι μόνο ένα πιστό αλλά και όλη την οικογένεια.
Απεικονίζεται η Παναγία γλυκύτατη, σε νεαρή ηλικία, με τρεις λόγχες στον δεξιό ώμο και τρεις στον αριστερό, οι οποίες συγκρατιούνται από τα χέρια της. Η ΈΒΔΟΜΗ – ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΛΟΓΧΗ και μοναδική με τη λαβή προς τα κάτω, εφάπτεται ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΙΚΑ μεταξύ των χεριών της Παναγίας σημαδεύοντας και εξουδετερώνοντας την ΚΟΙΝΗ ΕΣΤΙΑ των έξι λογχών.

 Η σημασία της κάθε μίας από τις έξι λόγχες είναι η κατανίκηση μιας εκδήλωσης του «πονηρού» :

1η : ΜΑΓΕΙΑ, αρνητικές επιρροές- πειρασμοί.
2η : ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ –ψυχικές και ψυχολογικές διαταραχές.
3η : Προβλήματα σε σχέση με το ΓΑΜΟ, τη ΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ και τα ΠΑΙΔΙΑ.
4η : ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΥΜΦΟΡΕΣ (ατυχήματα, κίνδυνοι από ταξίδια κλπ)
5η : ΒΑΣΚΑΝΙΑ, ΓΛΩΣΣΟΦΑΓΙΑ, ΚΑΚΟ ΜΑΤΙ, ΚΑΤΑΡΑ.
6η : ΠΛΑΝΕΣ, ΑΔΙΚΙΕΣ και ΑΠΑΤΕΣ πάσης φύσης.



ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ

Η εικόνα συμβολίζει την εκπλήρωση της προφητείας του Δικαίου Γέροντα Συμεών: «σου δε αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία» (Λουκ. 2;35).
Η «Απαλύνουσα τας σκληράς καρδίας» είναι ασυνήθιστη στην απεικόνισή της με τα επτά σπαθιά ή θλίψεις της Μητέρας του Θεού, με ένα σπαθί να τρυπάει την καρδιά της από κάτω. Στην Αγία Γραφή, ο αριθμός επτά, συνήθως δηλώνει την πληρότητα κάποιου και αφθονία. Σ’ αυτήν την περίπτωση είναι η πληρότητα των απέραντων θλίψεων, πόνου και της καρδιάς, που ένιωσε η Θεοτόκος στη διάρκεια της επιγείου ζωής της. Όπως τον Χριστό θα τον διαπερνούσαν καρφιά και μία λόγχη, έτσι και την ψυχή της Πάναγνης θα την διαπερνούσε ένα σίγουρο όπλο θλίψεως καί πόνου  στην καρδιά.Πριν την επανάσταση του 1917, η Θαυματουργή εικόνα ήταν στην εκκλησία του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου Μπογκολυγιούρσκ, μιά μικρή επαρχιακή εκκλησία στις όχθες του ποταμού Τοσίν, όχι μακριά από την πόλη Βόλογκντα.

Η Μητέρα του Θεού είναι ζωγραφισμένη σε μία ασυνήθιστη θέση, μόνη, χωρίς το Θείο Βρέφος. Την διαπερνούν επτά βέλη. Υπάρχει η ακόλουθη ιστορία γι’ αυτήν την εικόνα:
Ένας χωρικός της περιφέρειας Καντόκοβσλυ, υπέφερε πολλά χρόνια από μία γενική αδυναμία και μία αναπηρία, από τις επιπλοκές μιας αρρώστιας. Είδε οποίο έμαθε ότι μπορούσε να θεραπευτεί, εάν επισκεπτόταν αυτήν την εκκλησία και βρήκε την εικόνα αυτήν της Παναγίας στο κωδωνοστάσιο. Πήγε δύο φορές εκεί από το όνειρό του και ζήτησε να μπει στο κωδωνοστάσιο. Οι υπεύθυνοι δεν τον πίστεψαν και δεν τον άφησαν να μπει μέσα. 

Τελικά την τρίτη φορά, τον λυπήθηκαν και του επέτρεψαν να ανέβει στο κωδωνοστάσιο. Αμέσως βρήκε την Αγία Εικόνα όπως την είδε στο όνειρό του. Ο άρρωστος χωρικός ζήτησε να ψάλλον μία παράκληση ενώπιων της, αμέσως μετά θεραπεύτηκε. Πέρασε πολύς καιρός χωρίς να ακουστεί τίποτε γι’ αυτήν την εικόνα μέχρι το 1830, όπου χολέρα εμφανίστηκε στην πόλη Βόλογκντα. Οι τρομοκρατημένοι περίοικοι έτρεξαν στην Βασίλισσα των Ουρανών και πήραν αυτήν την εικόνα μαζί με την εικόνα «επτά πόλεις». Τις κουβάλησαν γύρω από την πόλη σε μια επίσημη λιτανεία του Τιμίου Σταυρού. Η επιδημία ελαττώθηκε αισθητά και σύντομα η χολέρα εξαφανίστηκε εντελώς. Από εκείνη τη στιγμή η εικόνα δοξάστηκε από πολλές θαυμαστές θεραπείες ασθενών.



Πώς εμφανίστηκε το άγιο μύρο στο αντίγραφο της θαυματουργού εικόνας.


Στις 2 Μαϊου 1998, ένα κορίτσι ονόματι Αναστασία Μπαρίνα, ήταν στην αγιοποίηση της Αγίας Ματρώνας με την μητέρα της. Ένιωσε ότι ήθελε να αγοράσει αυτή την χάρτινη εικόνα της Μητέρας του Θεού, κολλημένη σε ξύλο. Στη διάρκεια της αγιοποίησης τοποθέτησε την εικόνα πάνω στα άγια λείψανα της Αγίας Ματρώνας- μιας πολύ γνωστής και αγαπητής αγίας της Μόσχας που ήταν αόμματη από την γέννησή της και ανάπηρη από την εφηβική ηλικία.

Η εικόνα φυλασσόταν σε ένα διαμέρισμα της Μόσχας, της Μαργαρίτας Βολόμπιεβ, σύζυγο του Σερκέϊ Λεονόντοβιτς Φορμίν (ο συνοδεύων την εικόνα). Λίγο καιρό αργότερα η εικόνα έγινε σαν ζωντανή. Εκείνοι που την βλέπουν δεν μπορούν να ξεχωρίσουν την λιθογραφία από μία παλιά εικόνα. Κάτω από τα μάτια Της εμφανίστηκαν μαύροι κύκλοι και άρωμα λιβανιού παρουσιάστηκε όπου η εικόνα φυλασσόταν. Η Αγία Εικόνα αντιδρά σε ότι συμβαίνει στον κόσμο. Μύρο αναβλύζει από αυτήν τόσο πολύ που μαζεύεται με τα λίτρα. Πριν από τραγικά γεγονότα, η εικόνα αναβλύζει αίμα. Από εκείνους που έρχονται να την προσκυνήσουν, άλλοι θεραπεύονται, άλλοι βοηθιούνται, μερικοί δεν μπορούν καν να την πλησιάσουν.



Στην ενθρόνιση του νεοκληθέντος Πατριάρχου Μόσχας Κυρίλλου, η εικόνα άρχισε να μυροβλύζει δυνατά στο σπίτι της οικογένειας και αργότερα μετεφέρθη στην εκκλησία. Η Εικόνα «Απαλύνουσα τας σκληράς καρδίας» ήταν παρούσα στην εκλογή του νέου Πατριάρχου και μαρτυρείται από πολλούς ότι ήταν υγρή από μύρο.
Όλοι εκείνοι που απευθύνονται σε Εκείνη με αίσθημα προσευχής για την απάλυνση των σκληρών καρδιών, έρχεται μία ευκολία στα πνευματικά και φυσικά βάσανα. Οι άνθρωποι που προσεύχονται για τους εχθρούς τους ενώπιων Της, ομολογούν ότι τα αισθήματα εχθρότητάς τους, απαλύνουν.

Η Αγία Εικόνα τιμάται την Κυριακή των Αγίων Πάντων, παρόλο που υπάρχουν αναφορές για τις 2 Φεβρουαρίου /15 Φεβρουαρίου.




Η ΕΙΚΟΝΑ ΠΟΥ ΜΥΡΟΒΛΥΖΕΙ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ ΚΑΡΔΙΕΣ

Συνέντευξη με τον Σερκέϊ Φορμίν που ταξιδεύει με την εικόνα της Παναγίας «Απαλύνουσα τας Σκληράς Καρδίας»

 Στρατιωτικός  στο επάγγελμα ο Σεργκέϊ Φορμίν μας είπε ότι έχει ταξιδέψει μαζί με την εικόνα για 8 χρόνια στην Ρωσία και στο εξωτερικό.
Πρώτα –είπε ο Σεργκέϊ – η Αγία Εικόνα έμενε στο σπίτι μας, όπου διαβάζαμε ακάθιστους ύμνους και προσευχόμασταν. Αλλά καθώς περνούσε ο καιρός η Εικόνα γινόταν πολύ γνωστή και αρχίσαμε να την πηγαίναμε στην Εκκλησία της Μόσχας. Επίσης για μας ήταν δύσκολο να έχουμε επισκέπτες στο σπίτι. Μετά που την προσκυνούσε ο κόσμος, πολλοί απέκτησαν παιδιά, άλλοι θεραπεύτηκαν. Ο κόσμος έδινε δωρεές κι έτσι μας δόθηκε η δυνατότητα να χτίσουμε ένα εκκλησάκι προς τιμήν Της Εικόνος «Η Απαλύνουσα τας σκληράς καρδίας».
Τώρα το εκκλησάκι έγινε εκκλησία, παρόλο που είναι μικρή με τέμπλο και κωδωνοστάσιο. Η εκκλησία μας είναι στο χωριό Μπατσουρίνο, 5 χλμ. από την Μόσχα. Εκεί τελούνται κανονικά Θείες Λειτουργίες και παρακλήσεις.
 Αυτή δεν είναι η μοναδική εκκλησία χτισμένη προς τιμήν της Αγίας Εικόνος. Εκκλησίες είναι χτισμένες σε μέρη που επισκεπτόμαστε μαζί της (με την εικόνα). Μία απ’ αυτές όχι μακριά από την Λάρνακα της Κύπρου, θα εγκαινιαστεί σύντομα.

 Προς τιμήν Της, χτίστηκαν εκκλησίες σε δύο φυλακές. Μία είναι η φυλακή για ανήλικα κορίτσια στην περιοχή Ριαζάν, όπου εκτίουν τις ποινές τους ανήλικες για ιδιαίτερα σκληρά εγκλήματα συμπεριλαμβανομένου και του φόνου. Οι ευεργέτες μας αναλαμβάνουν από μόνοι τους την ευθύνη να χτίσουν την εκκλησία εκεί. Τα κορίτσια τους βοηθούν πολύ. Έσκαψαν ακόμα και τους λάκους των θεμελίων και έγραψαν ένα ύμνο για την εικόνα.
 Στο Γιαροσλάβλ χτίστηκε ένα εκκλησάκι προς τιμήν της εικόνος στις ανδρικές φυλακές. Στην πόλη Μπαρναούλ Αλτάϊ, υπάρχει ένα εκκλησάκι σ’ ένα ορφανοτροφείο.
 Η Μητέρα του Θεού ταξιδεύει σε φυλακές, νοσοκομεία και ιδιωτικές κλινικές. Ακόμα και στην Γερμανία επισκεπτόμαστε αρκετές φυλακές και κρατητήρια. Προσπαθούμε να την πηγαίνουμε σε κάθε μέρος όπου υπάρχουν Ρώσοι, Σέρβοι και Ρουμάνοι Ορθόδοξοι. Παντού οι άνθρωποι προσεύχονται σ’ Αυτήν και λαμβάνουν παρηγορία.



-Ποιές πόλεις και χώρες από αυτές που αναφέρατε επισκέφθηκε η Εικόνα;  
- Μερικές  φορές ήταν στην Αγία Πετρούπολη, Σαράνσκ, Τσεμποκσάρυ, Μπρυάμσκ και Τούλα. Περιοχές Γιαροσλάβλ, Νίζχνι, Νοβγκορόντ, Σεβαστούπολη, Γιουχνο-Σαχαλίνσκ, Κόστρομα και πολλές άλλες πόλεις και χωριά. Είναι αδύνατον να τα ονομάσουμε όλα. Με την Εικόνα, ήμασταν στην Γεωργία και ένα χρόνο πριν στην Ελλάδα, στο Άγιον Όρος. Πάντα έχουμε μία πολύ θερμή υποδοχή στην Τσεχία, όπου συχνά πηγαίνουμε τον Μάιο. Εκεί όχι μόνο ορθόδοξοι, αλλά και Καθολικοί επίσης, έρχονται να προσευχηθούν μπροστά στην Μητέρα του Θεού. Υπάρχουν επίσης παραδείγματα θεραπείας. Ο κόσμος βαπτίζεται, Καθολικοί γίνονται Ορθόδοξοι. Εμείς φυσικά ταξιδεύουμε στις γειτονικές μας χώρες – Ουκρανία, Μπιελορωσία και Μολδαβία. Παντού η Αγία Εικόνα παραλαμβάνεται με χαρά και ελπίδα.

-   Πού πήγε η Εικόνα στην Αμερική και πού αλλού θα πάει;
Πήγαμε στον Καθεδρικό Ναό της Συνόδου των Επισκοπών της Θεοτόκου του Σημείου- η Παναγία του Σημείου είναι ρώσικη εικόνα όπου η Θεοτόκος απεικονίζεται όπως η Πλατυτέρα των Ουρανών-, στην Ν.Υόρκη, στον γειτονικό Καθεδρικό τού  Πατριαρχείου Μόσχας του Αγ. Νικολάου, την Εκκλησία των Νεομαρτύρων και Πνευματικών της Ρωσίας στο Μπρούκλιν, την Εκκλησία του Αγ. Σεραφείμ στο ΣΙ Κλιφ, την εκκλησία της Αγίας Σκέπης στο Νιακ, την Εκκλησία του Αγ.Σεραφείμ της Μονής του Ντιβέγιεβο και της κλινικής της, και στον Καθεδρικό του Αγ. Νικολάου στο Στράτφορντ, Κονέκτικατ. Σε κάθε μέρος τελούνται οι χαιρετισμοί. Μεγάλος αριθμός πιστών ήρθαν να τιμήσουν την Αγία Εικόνα. Οι άνθρωποι ζητούν θεραπεία φυσικών ασθενειών, παρηγοριά στην θλίψη, οδύνη και στη δυσαρμονία, μαλακώνει τις καρδιές τους και των αγαπημένων τους, και δίνει πνευματική και συναισθηματική υποστήριξη.
 Μετά θα ταξιδέψουμε στην Βοστώνη, Ουάσινγκτον, Τζόρντανβιλ, Λος Άντζελες και Σικάγο.



-       Σας παρακαλώ πείτε μας τα πιο αξιομνημόνευτα παραδείγματα βοηθείας που είδατε.
Υπάρχουν πολλά ζευγάρια τώρα που δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδιά για ιατρικούς λόγους. Συχνά μετά τέτοια ζευγάρια που προσεύχονται μπροστά στην εικόνα μπορούν να αποκτήσουν παιδί.
 Συνήθως οι άνθρωποι, μας λένε τις ιστορίες της θεραπείας τους όταν έρχονται σε μία πόλη, ή εκκλησία για δεύτερη φορά. Θυμάμαι πως έφεραν μπροστά στην εικόνα ένα παράλυτο νεαρό. Το απόγευμα περπατούσε. Δεν μπορούσε να μιλήσει επίσης. Όταν ήρθαμε εκεί για δεύτερη φορά, η γιαγιά του ζήτησε μία σταγόνα μύρου. Είπε ότι θα το έβαζε στην γλώσσα του αγοριού με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να μιλήσει επίσης. Όταν ήρθαμε εκεί για δεύτερη φορά, η γιαγιά του ζήτησε μία σταγόνα μύρου. Είπε ότι θα το έβαζε στην γλώσσα του αγοριού με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να μιλήσει.



 Μία παρόμοια περίπτωση συνέβη στο Μπαρνάουλ. Στην εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, έφεραν στην εικόνα ένα 4χρονο κοριτσάκι. Ήταν παράλυτο εκ γενετής. Την επόμενη μέρα, για πρώτη φορά στη ζωή της, προσπάθησε να περπατήσει. Όταν ήρθαμε στο Μπάρναουλ τον επόμενο χρόνο, η μητέρα του κοριτσιού ως ευγνωμοσύνη έδωσε την Μητέρα του Θεού τη χρυσή αλυσίδα της και τον σταυρό.
 Λίγο πριν αναχωρήσουμε από τις Ηνωμένες Πολιτείες, μας είπαν την ιστορία που ακολουθεί. Ένα 18ημηνο κοριτσάκι παρουσίασε έρπητες στο στόμα. Ο γιατρός που ζήτησε βοήθεια είχε κάνει λάθος διάγνωση! Αργότερα, η θεραπεία που του δόθηκε ήταν λάθος και το μωρό άρχισε να πνίγεται. Τότε, η μητέρα ζήτησε το μύρο και με τη συμβουλή της φίλης της, έβαλε το μύρο στο στόμα του μωρού. Εκείνη την ίδια μέρα, για πρώτη φορά μετά από πολλούς μήνες, το μωρό κοιμήθηκε ήσυχα. Μέχρι το πρωί, το στόμα της ήταν καθαρό και οι υπόλοιπες λίγες μικρές πληγές θεραπεύτηκαν γρήγορα.
 Δεν μπορούμε να διαβάσουμε όλες αυτές τις ιστορίες με λεπτομέρειες από διαφορετικούς ανθρώπους, χωρίς να μην δακρύσουμε από ευγνωμοσύνη για την γενναιόδωρη βοήθεια της Παναγίας.



 Μας είπαν για την βοήθεια της Αγίας Εικόνας και στην καθημερινότητα. Στο Γιαροσλαάβλ, μία νεαρή γυναίκα ήταν μέλος της οργάνωσης «Νέα Εποχή» και δεν δεχόταν την Ορθοδοξία. Εκείνον τον καιρό, φέραμε την εικόνα στη Μονή Τόλγκα. Η μητέρα της κοπέλας ήρθε στην εικόνα και προσευχήθηκε ώστε η κόρη της να έρθει στην εικόνα επίσης. Το απόγευμα ήρθαν και οι δύο να προσκυνήσουν την εικόνα και το επόμενο πρωί η κόρη είπε ότι ήθελε να βαφτισθεί. Άφησε την οργάνωση και έγινε πιστή, η σχέση της κόρης και της μητέρας βελτιώθηκε.
Μία ακολουθία τελείτο στην εικόνα στο κέντρο διοίκησης του Τσέλιαμπίνσκ περιφερειακής κυβέρνησης. Ο δήμαρχος του Τσέλιαμπίνσκ βαπτίσθηκε στη διάρκεια της επίσκεψής μας.



-       Η Θεοτόκος σας βοήθησε προσωπικά όταν προσευχηθήκατε μπροστά στην Εικόνα Της.
 Η πιο φανερή περίπτωση βοήθειας ήταν στο Σακχαλίν, όταν προσευχηθήκαμε σ’ Αυτήν πολύ δυνατά. Πηγαίνουμε στο Σακχαλίν κάθε Ιανουάριο. Παίρνει 10 ώρες με το αεροπλάνο να πάμε εκεί. Μία φορά, όταν σηκωθήκαμε νωρίς για να αφιχθούμε, υπήρχε μία χιονοθύελλα και όλοι οι οδηγοί αρνήθηκαν να μας πάρουν στην απέναντι πλευρά, στους λόφους. Για να κάνω τα πράγματα χειρότερα, ενώ φτάσαμε από το σπίτι, έπεσα στριφογυρίζοντας τον αστράγαλό μου και δεν ήμουν πια σε θέση να περπατήσω. Προτείναμε να πάμε στην εκκλησία της γειτονικής πόλης του Αλεξάντροβσκ.
 Οι άνθρωποι που με συνόδευαν, με έβαλαν στο πάτωμα της καρότσας ενός αυτοκινήτου που θα μας πήγαινε στην εκκλησία. Ο ιερέας που ήταν μαζί μου παρατήρησε ότι αν ήταν τοπικοί επίσημοι άρχοντες, θα είχαμε την καλύτερη μεταφορά. Αλλά είπε, την Μητέρα του Θεού δεν την πειράζει να ταξιδέψει σε μία καρότσα φορτηγού.
  Καθώς πηγαίναμε ανησυχούσα πολύ ότι δεν θα μπορούσα να πάω με την εικόνα πιο μακριά. Προσευχήθηκα ώστε ο αστράγαλός μου να θεραπευθεί σύντομα. Στην πόλη ήταν πρησμένος και έμοιαζε με μία μεγάλη μελανιά. Ο γιατρός τον έδεσε και μέχρι το απόγευμα μπορούσα να περπατήσω, μέχρι το πρωί μπορούσα να τρέχω. Όταν επέστρεψα στην Μόσχα, χτύπησα μόνο λίγο και σύντομα θεραπεύτηκα εντελώς.
 Θα πω περισσότερα: Ένας καλός φίλος μου, ένας πρώην διοικητής των «Άλφα» των ειδικών δυνάμεων της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφάλειας, πάντα έχριε τους στρατιώτες με μύρο από την εικόνα πριν πάνε για μία αποστολή στα «καυτά σημεία» για διάσωση ομήρων και άλλες ειδικές αποστολές. Καμιά σφαίρα ποτέ δεν τους άγγιξε.



-       Σεργέι πού θα πάει η εικόνα το προσεχές μέλλον;
 Πρώτα απ’ όλα, έχουμε δική μας εκκλησία τώρα. Οι άνθρωποι έρχονται εκεί για τις ακολουθίες, για να προσευχηθούν στην εικόνα. Δεν θέλουν να φύγει από την εκκλησία για μακρά χρονικά διαστήματα. Αλλά είναι τόσοι πολλοί άνθρωποι που γνωρίζουν την εικόνα, την αγαπούν και την περιμένουν. Η εικόνα δεν πηγαίνει μόνο σε μεγάλους καθεδρικούς ναούς, αλλά επίσης και σε μακρινά χωριά, ιερείς πόλεων και στις μικρές ενορίες τους – όπου κανένα ιερό αντικείμενο δεν πήγε εκεί ποτέ. Το επερχόμενο ταξίδι μας είναι στην Γαλλία και το Βέλγιο. Επίσης προσπαθούμε να φέρουμε την εικόνα στα εγκαίνια της εκκλησίας στην Κύπρο.
 Καθώς μιλούσαμε εγώ και ο Σεργκέι, όλο και πιο πολύς κόσμος έρχονταν και οι χαιρετισμοί διαβαζόντουσαν σε μία ήδη πλήρη εκκλησία.
 Σε σύγκριση με τους πιστούς στη Ρωσία, οι Ρώσοι του εξωτερικού είναι πιο επιφυλακτικοί, συγκεντρωμένοι και κατά την γνώμη μου, λιγότερο συναισθηματικοί. Με σιωπή, ο κόσμος πλησιάζει την αγία εικόνα, προσεύχονται για λίγο και προσεκτικά ακουμπούν τα μικρά αντίγραφα την εικόνα πάνω στην αυθεντική. Και μετά, κάθονται λίγο περισσότερο, παίρνοντας το ουράνιο άρωμα που αναβλύζει από την ιερή εικόνα.

 Για τις Προσευχές Πατήστε: ΕΔΩ


Επιμέλεια Παναγία Ιεροσολυμίτισσα Blog
Ιστορικά στοιχεία: Προσκυνητής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...